Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Kościół pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w Przybysławicach

Pierwotny kościół pod wezwaniem św. Stanisława BM był wzmiankowany w 1326 roku.

           Obecny pochodzi z 1843 roku. Prezbiterium zwrócony jest na zachód, murowany z kamienia i otynkowany, bezstylowy. Ma rzut prostokąta, z wydzielonym wewnątrz, wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Za nim jest zakrystia z przedsionkiem i skarbczykiem. Fasada jest trójdzielna, rozczłonkowana lizenami, zwieńczona wieżyczką na sygnaturkę. Dach jest dwuspadowy. Wewnątrz kościół nakryty jest sufitami. Ołtarze (trzy) są drewniane, oba boczne z 1908 roku. W głównym znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego, w lewym obraz św. Franciszka, w prawym figura NMP Niepokalanie Poczętej. Ambona pochodzi z 1914 roku.

            Do zabytkowego wyposażenia należą dwie przyścienne, klasycystyczne kropielnice; dwa rokokowe feretrony z obrazami z 2. połowy XVIII wieku: Wskrzeszenia Piotrowina, św. Barbary, Przemienienia Pańskiego i NMP Niepokalanie Poczętej; barokowy obraz Chrystusa Zmartwychwstałego wśród benedyktynów i benedyktynek (koniec XVII lub 1. połowa XVIII wieku); późnogotycka rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego (XVI wiek); barokowe rzeźby Matki Boskiej z Dzieciątkiem i św. Józefa (XVII wiek) oraz rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego zapewne z 1. połowy XIX wieku. Z paramentów liturgicznych: klasycystyczna monstrancja, ornat z aplikacją z XVIII wieku, trzy ornaty z tkanin rokokowych. W dzwonnicy z 1883 (murowanej z kamienia i otynkowanej) jest późnobarokowy krucyfiks (XVIII wiek).

            W kościele znajduje się nagrobek Józefa Wiercińskiego, właściciela Śmiłowa, z 1843 (zm. 1804) – żeliwny, późnoklasycystyczny oraz epitafium między innymi Cypriana Baczyńskiego (zm. 1848) i jego żony Katarzyny z Wiercińskich – marmurowe, klasycystyczne.

            Na cmentarzu przykościelnym stoi późnobarokowa, kamienna rzeźba w. Jana Nepomucena (XVIII wiek), bez postumentu - dawna figura przydrożna, przeniesiona w 1910 roku.

            Na cmentarzu grzebalnym znajduje się kostnica z 1. połowy XIX wieku - murowana, kwadratowa, z wnękami w ścianach przeprutymi w 1939 i namiotowym dachem. Wśród nagrobków - pomnik Cypriana i Katarzyny Baczyńskich z około połowy XIX wieku, klasycystyczny, kamienny, pochodzący z warsztatu kamieniarskiego w Kunowie.

źródła

1. Katalog zabytków sztuki w Polsce, T. III - woj. kieleckie, z. 7 - powiat opatowski, Warszawa 1959

2. P. Sławiński, M. Łuszczyński, W. Chmielewski, Z dziejów parafii Przybysławice, Sandomierz 2007

Dodatkowe informacje