Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Klasztor

           Budowa klasztoru rozpoczęła się współcześnie z kościołem, około połowy XIII wieku. Została ukończona zapewne w ciągu 2. połowy XIII wieku (wg innych źródeł później). W XVII wieku wnętrza zostały gruntownie przebudowane, wcześniej północna część skrzydła zachodniego zaadaptowana na kaplicę św. Jacka. Po kasacie zakonu klasztor popadł w ruinę, na początku XX wieku został częściowo rozebrany.

Zachowany prostokątny budynek stanowi większą część dawnego skrzydła wschodniego. Jest on murowany z cegły w układzie wendyjskim, od zachodu otynkowany, piętrowy, podpiwniczony. W przyziemiu od zachodu znajduje się krużganek, od wschodu ciąg pomieszczeń, miedzy innymi przy kościele zakrystia (dawne armarium) i za nią kapitularz. Krużganek nakryty jest sklepieniem kolebkowo-krzyżowym z XVII wieku. W kapitularzu są belki stropowe z resztkami wczesnogotyckiej polichromii geometrycznej o motywach półkoli i gwiazd. Zachowały się relikty portalu z krużganku do kapitularza, a pod rozebraną częścią skrzydła piwnica ze sklepieniem wspartym na środkowym filarze.

Na zewnątrz ściana wschodnia podparta jest dwiema płaskimi skarpami, ściana zachodnia skarpami z XVII wieku. Od wschodu zachował się fryz wieńczący z dwóch rzędów formowanej cegły o motywie czworoliści. Zamurowane okno kapitularza zamknięte jest półkoliście, rozglifione, z obramieniem z formowanej cegły. Pozostałe okna zostały przemurowane (widoczne są ślady pierwotnych, okrągłołukowych). Portal wiodący z krużganku do kościoła jest wczesnogotycki (około połowy XIII wieku) - ceglano-kamienny, trójuskokowy, z parą kolumienek i archiwoltami o łuku zaostrzonym. Naroża uskoków i archiwolt są fazowane i profilowane, głowice kostkowe. Na spływach sklepiennych krużganku zachowały się pozostałości polichromii figuralnej z XVII wieku, z popiersiami świętych dominikańskich.

źródła

1. Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. III, z. 11 – powiat sandomierski, Warszawa 1962

2. Sztuka polska przedromańska i romańska do schyłku XIII w. Red. M. Walicki, Warszawa 1971

3. J. Zub, Sandomierz. Kościół pw. św. Jakuba i klasztor dominikański, Tarnobrzeg 1999

Dodatkowe informacje