Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Spis treści

Kościół          

           Kościół zaprojektował Jan Michał Link. Przy budowie czynni byli między innymi kamieniarze kunowscy. Jest on barokowy, murowany z cegły i otynkowany, orientowany. Składa się z prostokątnej nawy i węższego, również prostokątnego prezbiterium. Przy prezbiterium od północy są zakrystie: dawna od zachodu i dobudowana po 1864 od wschodu. Wzdłuż nawy od północy biegnie korytarz łączący zakrystię z klasztorem.

            Elewacje obiega kamienny cokół, bogato profilowany, wyłamujący się nad okienkami krypt. Ściany rozczłonkowane są toskańskimi pilastrami dźwigającymi szerokie, bogato profilowane belkowanie. Pilastry i fryz ożywione są XVIII-wiecznymi płycinami o ćwierćkoliście wyciętych narożnikach. Okna zamknięte są półkoliście, mają prostokątne, pilastrowe obramienia z gzymsami. Dachy ujęte są w ozdobne, wolutowe szczyty przekształcone (?) w XVIII wieku. Szczyt prezbiterium zwieńczony jest kamiennymi, XVIII-wiecznymi posągami świętych Michała, Benedykta i Scholastyki. Szczyty dachu nawy ujęte są pilastrami, zwieńczone trójkątnymi przyczółkami z kamiennymi wazonami. Dachy są dwuspadowe, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę z 1913 roku.

            Wewnątrz nawa i prezbiterium nakryte są sklepieniami kolebkowo-krzyżowymi z dodatkową lunetą nad oknem szczytowej ściany prezbiterium. Tęcza ma wykrój półkolisty. Ściany rozczłonkowane są pojedynczymi lub parzystymi pilastrami jońskimi, które dźwigają odcinki szerokiego belkowania z wydatnym gzymsem. W arkadowych wnękach ścian bocznych są półkoliście zamknięte okna. Od zachodu jest murowany chór, dawniej zakonny (dostępny z kaplicy na piętrze klasztoru), wsparty na trzech arkadach filarowych, podsklepiony kolebkowo- krzyżowo, ożywiony płycinami.

            Barokowe portale zostały wykonane według projektu Jana Michała Linka, przez kamieniarzy kunowskich. Portal główny do kościoła (od południa) jest arkadowy, ujęty w kolumny, z przerwanym przyczółkiem. W przyczółku bogata dekoracja rzeźbiarska z puttami trzymającymi kartusz, wazonami, girlandami owoców. Współczesne portalowi drzwi, okute w skośną kratę mają ażurowe nadświetle. Portale z prezbiterium do zakrystii i z podchórza na korytarz (przekuty) są prostokątne, profilowane, pokryte dekoracją liściastą i palmetową.

            Ołtarz główny był barokowy (około 1693 - 1695), autorstwa snycerza nowokorczyńskiego Mateusza Roskwitowicza. Architektoniczny, z krucyfiksem barokowym, nowymi figurami świętych Benedykta i Scholastyki oraz Chrystusa Dobrego Pasterza. Pośrodku znajdował się obraz św. Michała Archanioła z około 1900, pędzla Józefa Buchbindera, w zwieńczeniu barokowe rzeźby aniołów. Na bramkach malowane postacie św. Onufrego i św. Marii Egipcjanki. Dziś ścianę ołtarzową zdobią ocalały z pożaru obraz św. Michała i oryginalne tabernakulum (2. ćwierć XVIII wieku) - architektoniczne, trójdzielne, z bogatą, malowaną dekoracją w stylu regencji, sceną Ostatniej Wieczerzy na drzwiczkach oraz lustrami w polach bocznych.

            Dwa ołtarze boczne przy tęczy zostały wykonane w 1694 przez Franciszka Czernego. Są niearchitektoniczne, w formie bogato rzeźbionych ram akantowych z festonami owoców i figurkami puttów. Haftowane antepedia pochodzą z 1. połowy XVIII wieku. W ołtarzu lewym jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w typie Matki Boskiej Śnieżnej (XVII wiek) w haftowanej sukience z 1. połowy XVIII wieku. W prawym obraz św. Benedykta (koniec XVII wieku) w sukience haftowanej z 2. połowy XVIII wieku.

            Ambona autorstwa Mateusza Roskwitowicza (1694 - 1695), jego najwspanialsze dzieło, jest bogato rzeźbiona. Korpus wsparty jest na pniu zakonnego drzewa genealogicznego wyrastającego z leżącej postaci św. Benedykta. Wśród gałęzi winorośli oplatających całą ambonę są figury Ojców Kościoła i świętych benedyktynów.

            Łuk tęczy ujęty jest w drewnianą okładzinę z rzeźbioną winną latoroślą, na nim barokowy krucyfiks oraz rzeźby Matki Boskiej Bolesnej i św. Jana z 1694 roku. Stalle w prezbiterium są barokowe (koniec XVII wieku), z dekoracją akantową oraz malowanymi postaciami świętych pustelników w płycinach przedpiersi i zaplecków. Ławki w nawie są barokowe, z rzeźbionymi chrząstkowo bokami, na dwóch są rzeźbione kartusze herbowe. Cztery konfesjonały są rokokowe (2. połowa XVIII wieku).

            Wśród rozwieszonych w kościele obrazów (XVII - XVIII wiek) najcenniejsze wydaje się być barokowe przedstawienie Nawiedzenia (XVII wiek), dzieło nieznanego caravaggionisty, podarowane zakonnicom przez Jana Tarłę, brata ksieni Franciszki Tarłówny. Pozostałe obrazy (wszystkie w bogato rzeźbionych, rokokowych ramach) pochodzą z ołtarzy bocznych rozebranych na początku XX wieku. Jest tu między innymi Św. Jan Chrzciciel (barokowy, 2. połowa XVII wieku) - ze szkoły włoskiej, w typie Giuseppe de Ribery, wizerunki św. Benedykta i św. Scholastyki oraz świętych benedyktynek.

            Do zabytkowych sprzętów kościelnych należy między innymi barokowa monstrancja (około 1700), ze stopą i trzonem w formie pnia drzewnego oraz glorią w kształcie wiązki płomieni otoczonej winoroślą; rokokowa puszka z wprawioną w krzyż na pokrywie antyczną monetą żydowską; haftowane ornaty z XVII - XVIII wieku; kilkanaście antepediów haftowanych lub aplikowanych z XVII - XVIII wieku.

Dodatkowe informacje